RATCHEM

Słowiańskie święta

Wiele praktykowanych dzisiejszych tradycji sięga daleko przed nadejściem chrześcijaństwa. Ich pochodzenie zawdzięczamy naszym słowiańskim przodkom, którzy organizowali różne obrzędy ściśle nawiązując do zjawisk zachodzących w naturze. Mimo faktu, że wiara w pogańskich bogów została zwalczona przez Kościół Katolicki, wiele z tych tradycji przetrwało. Niektóre słowiańskie święta zostały nawet zaadaptowane jako chrześcijańskie, więc wkładając pisanki do koszyczka, pamiętaj, że malowanie pisanek jest o wiele starsze, niż nam się wydaje.

Słowiańskie święta

Słowiańskie święta - a Nowy Rok?

Na początku może to zaskakujące, ale słowiański rok wcale nie rozpoczynał się wraz z nadejściem stycznia. Rok kalendarzowy pogańskich Słowian rozpoczynał się po pożegnaniu zimy i przywitaniu wiosny. Działo się tak z tego względu, że wierzyli oni wszystko co dzieje się podczas roku jest cykliczne, a ten cykl miał rozpoczynać się, kiedy natura i otaczającą zieleń budziły się do życia. 

Po tym zwięzłym wstępie, zapraszamy do lektury odnośnie najciekawszych świat słowiańskich.

Słowiańskie święta: Jare Gody

Topienie Marzanny

Jare Gody przypadają na 21 marca, a ich świętowanie trwało nawet kilka dni. Słowiańskie święta rozpoczynały się przede wszystkim od, dzisiaj tak zwanych, wiosennych porządków. Jednym z najważniejszych obrzędów było Topienie Marzanny, która miała symbolizować przegonienie zimy.  Słomiana kukła była obnoszona przez śpiewający tłum wokół wioski, a następnie podpalana i topiona.

Tańce przy ognisku i zbieranie Bazi

Kolejnym zwyczajem podczas Jarych Godów była zabawa do rana przy ognisku, a Ci młodsi zbierali gałązki młodej Bazi. Gałązki zaniesione do domu miały za zadanie przegnać zło nagromadzone w domu podczas zimnego i ciemnego okresu.

Malowanie pisanek

Tak, to właśnie podczas Świąt Jarych Godów malowano pisanki. Otóż jajko miało symboliczne znaczenie nowego życia, a barwione jajko miało wyrażać związana z tym radość. Pisanki były podarkami dla bliskich osób.

Obmywanie w świętej wodzie

Ostatniego dnia celebracji, obmywano się w świętej wodzie (Śmigus) i poklepywano gałązkami bazi (Dyngus), aby oczyścić człowieka i wypędzić z niego zło. Już teraz wiecie, skąd w naszej tradycji znalazł się lany poniedziałek.

Słowiańskie święta: Dziady

Większości z Was Dziady na pewno kojarzą się ze słynnym tytułem dramatu Adama Mickiewicza. I dobrze. W tradycji słowiańskiej dziadami określa się duchy przodków, a Święto Dziadów można porównać do dzisiejszego święta zmarłych. Oczywiście z różnicami w jego obchodzeniu.  Dziady dzieliły się na te wiosenne (około 1 lub 2 maja) i te jesienne (noc z 31 października na 1 listopada). Słowiańskie święta związane z Dziadami polegały na wierze, że duchy przodków mogą otoczyć żywych opieką i wyświadczać im przysługi.

Dziady: jak je obchodzono?

Nieodłączną tradycją była obecność starej babki – guślarki oraz konsumpcja mocnych trunków.

Słowiańskie święta : Stado

Stado to słowiańskie Zielone Świątki przypadające na koniec maja, którego celebracja była związana z kultem płodności. Podczas świętowania uprawiano różne magiczne rytuały, aby zapewnić obfitość i ochronę plonów.

Jak obchodzono to święto ?

Słowiańskie święta: Noc Kupały

Tak bardzo uwielbiana, w szczególności przez Panie Noc Świętojańska, to słowiańskie święto Kupały. Kupalnockę obchodzi się w najdłuższą noc z całego roku, która przypada w okolicach 21 czerwca. Twierdzi się, że są to słowiańskie walentynki. Rozpoczęte tance i śpiewy trwały nawet przez cztery kolejne doby.

Co robiono w Noc Kupały ?

Od Kupałnocki kończył się zakaz kąpieli w rzekach i innych zbiornikach wodnych. Otóż wierzono, że przed tą datą w rzekach i jeziorach czyha mnóstwo niebezpieczeństw.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *